Aslan bu yapar

Altın gibi gece

Belki Galatasaray 90 dakika iyi futbolunu yansıtamadı. Ama tamamında ve hatta oyundan düştüğü, pas hatası çoğaldığı zaman bile mücadele gücünden ve oyun konsantrasyonundan hiçbir şey kaybetmedi.

Maçın ilk 15 dakikası yani Lincoln'ün attığı gole kadar olan bölüm Kalli'nin bu sezon hep isteyeceği futbol anlayışıydı. Rakibi sahasından çıkartmayan, tempolu, önde basan ve her zaman ilk topa giren Galatasaray, zaten bu futbolu çok daha fazla dakikaya yayarsa, ligde önünde hiçbir takımın durması mümkün olmaz.

Lincoln, bu dakikalarda geçen seneki Galatasaray seyircisini yaptıklarına pişman eden bir futbol ortaya koydu. Aldı verdi, gitti geldi, pas dağıttı, rakibi bunalttı, zorladı ve en sonunda da golünü attı. Ama bu dakikadan sonra sadece Lincoln'de değil herkeste belirgin bir düşüş oldu. Ancak yine de kontrollü ve idareli oynadılar. Rakibin kurmayı düşündüğü baskıyı bu kontrol ve yardımlaşmayla engellediler. Sonra da oyunun tüm kontrolünü ellerine geçirdiler.

Savunma çok iyi oynadı. Linderoth gösterişsiz ve çok etkiliydi. Barış en çok koşanlardandı. Ayhan yeni transfer gibiydi. İleride sadece Ümit ile Hakan durgundu. Ama onlarda Rize'nin ayak bağları iyice çözülünce sahnede bol bol rol buldular.

Kısacası Galatasaray belki mükemmel değildi, ama iyiydi. Hele diğer büyüklere bakınca bu iyilik bile futbol adına altın nimetinde oldu.
     
Maçın adamı Lincoln

  
Kolay değil bütün gözler onun üzerindeydi. İlk kez bir resmi maça çıktı. Özellikle ilk 15 dakikada bu sezon neler yapabileceğini gösterdi. Attığı gol buram buram kalite kokuyordu. Hele o sağa bakıp sola attığı toplar insanı tribünden bile şaşırtıyordu. Sonra oyundan düştü ardından sakatlandı. Ama telgrafı herkese gönderdi. "Bu sene beni izleyin"