Görev aldıkları merkez itibariyle hastanenin birçok noktasını yerinde incelediklerini ve Covid-19 pandemi servislerine de yani virüsün içerisine de bire bir girdiklerini belirten Acil Kriz Koordinasyon Merkezi Sorumlusu Prof. Dr. Ali Coşkun, “Bir akşam Koordinatör Başhekim ile birlikte yoğun bakımlara gittik geri döndük. O akşamdı muhtemelen. Bel bölgemde ciddi bir ağrı oluştu, sanki bel fıtığı olacakmışım gibi ciddi bir ağrı oldu. O ağrı ile birlikte ben Covid-19’a yönelik, hastalık kişilerde çok farklı şekilde nüksediyor. Kiminde öksürük ile kiminde ateşle, kiminde tat, koku kaybı ile kiminde kas ve eklem ağrılarıyla seyrediyor. Hastalık yeni olduğu için süreç içerisinde yakınmalarda da farklılıklar oluyor. Süreç içerisinde bunun ne türde yakınmalarla oluşacağı da netleşecek. Bendeki eklem ağrısı gibiydi. Gidip tahlil yaptırdığım ve çektirdiğim akciğer tomografisinde akciğer tutulumu gibi süreçleri gördük ve arkasından tedavimiz başladı. Tanımlanan tedavinin ardından 5 günün sonunda yüksek doz steroid ve anti-sitokin tedavi dediğimiz bunun ikinci kademe tedavisini oluşturan tedavileri aldıktan sonra, o ağrılarımız ve ateş ve buna bağlı terlemeler kontrol altına alındı ve iyileştik” şeklinde konuştu.
“Aynı evin içerisinde çocuklarınızı görememek onlara sarılamamak insanı üzüyor”
Covid-19’a yakalandıktan sonra iyileşerek yeniden virüs ile mücadeleye dönen Acil Kriz Koordinasyon Merkezi’nde görev yapan Fatma Adak, “Kriz Koordinasyon Merkezi’nde Covid-19 ile iç içe çalıştığımız için maalesef biz de bu hastalığa yakalandık. Ben bu sürece başladığımda ciddi bir göğüs ağrısı ve nefeste bir yetersizlik hissettim. Test verdiğimde de evet PCR pozitif çıktı. Şimdi bu işin ortasında çalışmakla, kendinizin hasta olması, çoluk çocuğunuzu ve eşinizi düşünmek çok farklı duygusal bir yapıya götürüyor sizi. Ben evde tedavi oldum ilaçlarımı evde kullandım. Çok ciddi bir izolasyon uyguladık evde. Eşime ve çocuklarıma bulaşmaması gerekiyordu. Aynı evin içerisinde çocuklarınızı görememek onlara sarılamamak, insanı üzen ve Covid-19 ile aklımda kalan şeylerden bir tanesi. Çok şükür tedavimiz yanıt verdi ve iyileşerek görevimizin başına koşarak geldik” diye konuştu.
“3 ay boyunca çocuklarımı göremedim”
Pandemi sürecinin başında çocuklarını hiç göremediğini hatırlatan Acil Kriz Koordinasyon Merkezi’nde görev yapan Hemşire Fatma Çetin, “Sürecin başında çocuklarımı göremedim. 3 ay boyunca çocuklarımı göremedim. Hiçbir şekilde temasımız olmadı, sadece görüntülü konuşmamız oldu. Hatta bazı günlerde artık görüntülü konuşmak bile istemedim. Çünkü bu bana acı vermeye başlamıştı gerçekten. Normalleşme sürecine geçtiğimizde ise çocuklarımı yanıma aldı gayet güzel ilerliyordu. Ancak bu süre zarfında diğer arkadaşlarım gibi maalesef ben de Covid-19 virüsüne yakalandım. Ben rahatsızlanmadan 1 hafta önce çocuklarım anneannelerine gitmişti ve oradalardı. O yüzden içim rahattı. Yani iyi ki çocuklarımdan ayrı kaldım dedim o dönemde. Çünkü hani en azından bir temas olmadı dedi. Yaşları çok küçük, 'biz gelelim, o virüsü bulalım' tarzında cümleleri oldu. Görüntülü olarak konuşuyorduk ve evin içerisinde virüs arıyorlardı. Ama çok şükür atlattık” ifadelerini kullandı.
“Süreç başından bu yana ben 4-5 ay ailemle hiç görüşmedim”
Hastanede sağlık memur olarak görev yapan Sezai Can Öztürk, “Süreç başından bu yana ben 4-5 ay ailemle hiç görüşmedim. Tek başıma yaşadım. Daha sonra bayram arifesinde onlarla görüştüm. Bayramdan sonra geri geldim ve hastalığa yakalandığımı öğrendim. Tabii insan tedirgin oluyor. Aileme bulaştı mı arkadaşlarıma bulaştı mı diye. Hastalık bende baş ve sırt ağrısı ile nüksetti. Daha sonraki süreçte de semptomlar artmaya başlayınca, yaş olarak genç olmama rağmen ağrılarım arttı. Bir de hasta olduktan sonra şunu merak ediyorsunuz; bana ne yapar? Çünkü bilinmeyen bir süreç. 1 hafta kadar hastanede yattım daha sonra atlattım” şeklinde konuştu.
Utku Şimşek - Erdinç Türkcan
