Ardahan Belediye Başkanı Faruk Demir’in 2019 yılında göreve gelmeden önce verdiği "işsizlik sorununu" çözme sözü, Türkiye İstatistik Kurumu verileriyle tescillendi. TÜİK’in açıkladığı son istatistiklere göre Ardahan, %4’lük rekor işsizlik oranıyla Türkiye’nin işsizliği en düşük ili olma unvanını kazandı.
TÜİK tarafından paylaşılan "İşsizlik Oranı En Düşük 10 Şehir" listesinin zirvesine yerleşen Ardahan, bu başarısıyla kentin sosyo-ekonomik tablosunda yeni bir sayfa açtı.
Sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımla bu gururu hemşerileriyle paylaşan Belediye Başkanı Faruk Demir, yıllar önce verdiği vaadin gerçeğe dönüşmesinin haklı mutluluğunu yaşadı. Öte yandan, bölgedeki diğer illerle kıyaslandığında komşu şehir Erzurum, %5,8’lik oranla ancak listenin 10’uncu sırasında yer alabildi.
DÜŞÜK RAKAMLARIN ARKASINDAKİ YEREL DİNAMİKLER VE TEKSTİL HAMLESİ
Türkiye genelinde işsizlik oranının %8,1 ile son 21 yılın en düşük seviyesine gerilediği bu dönemde; Ardahan, Kastamonu ve Burdur gibi illerin genel eğilimden pozitif ayrışması dikkat çekti.
Bu başarının temelinde yerel kalkınma modellerinin olduğu vurgulanırken, özellikle Ardahan Belediyesi’nin girişimleriyle il merkezinde hayata geçirilen tekstil atölyelerinin istihdama doğrudan katkı sunduğu belirtiliyor. Bu atölyeler sayesinde işsizliğin minimize edildiği ve Başkan Demir’in "işsizliği bitirme" vizyonunun sahada karşılık bulduğu ifade ediliyor.
İSTİHDAMDA CİNSİYET TEMELLİ AYRIŞMA VE MEVSİMSEL RİSKLER
Başarı tablosuna rağmen veriler, istihdamın niteliği ve geleceğine dair kritik analizleri de içeriyor. 2025 yılı itibarıyla Türkiye’de işsiz sayısı azalarak 2 milyon 966 bin kişiye düşse de erkeklerde %6,8 olan işsizlik oranının kadınlarda %11,3 seviyesinde seyretmesi, cinsiyet temelli ayrışmanın devam ettiğini gösteriyor. Ayrıca, Türkiye genelindeki %29,7’lik atıl işgücü oranı, resmi rakamların ötesinde bir risk olarak varlığını koruyor.
Ardahan gibi tarım ve hayvancılığın lokomotif olduğu şehirlerde, ekonomik faaliyetlerin büyük ölçüde mevsimsel çalışma şartlarına bağlı olması ise farklı bir tartışmayı tetikliyor. İşgücünün yılın her döneminde tam verimle kullanılamaması, istihdam başarısını tescillerken bir yandan da üretim niteliğinin artırılması ve işgücü verimliliği üzerine yeni bir süreç başlatıyor.
