Kahramanmaraş depremlerine Dulkadiroğlu ilçesi Trabzon Caddesi’ndeki 9 katlı Boğaziçi Apartmanı’nda, annesi Hilal Çam ve teyzesi Arife Çam ile yakalanan Rana, arama kurtarma ekiplerince depremden yaklaşık 26 saat sonra kurtarıldı. Rana enkazdan ’Selâmünaleyküm’ diyerek çıkarıldı. Enkazdan çıkarıldıktan sonra ise annesi ve teyzesinin yerini tarif ederek onların da kurtarılmasını sağladı.
Depremin yıl dönümünde yaşadıklarını anlatan Rana, "Depreme yakalandığımız zaman uyuyordum. Sadece teyzem uyanıktı ve onun bağırması ile uyandım. Uyandığımda duvarlar dökülüyordu. Çok sürmedi, 15 saniyede bina çöktü. Annemin telefonu çalışıyordu; uyandığımızda saati sorduğumuzda 05.00 olduğunu söyledi ve bir saat baygın kalmışız. Enkaz içinde korku ve çok kötü bir koku vardı. Sakin kalmak gerekiyor ve kendini korumak gerekiyor. Enkaz altında kendimi kontrol ettikten sonra sadece üşüyordum. İlk başta şehir merkezinde oturduğumuz için bizim bulunduğumuz konuma kurtarma ekiplerinin geleceğini düşündüğüm için çok sakindim. Ama zaman ilerledikçe tavan da kaymaya başladı. Annem ve teyzem de sallantıları hissedip bağırıp sinir krizi geçirdikleri için insanın sakinliği bir yerde bitiyor. Yine saati soruyorum, en son uyuyordum ’Öleceksem de uyuyarak öleyim’ dedim" diye konuştu.
Enkazdan ’Selâmünaleyküm’ diyerek çıkarıldığını söyleyen Rana, "Biz enkazda iken teyzemin bağırmasına uyandım. Birileri bağırıyordu, ‘Sesimi duyan var mı’ diye. Elime taş aldım, duvara vurmaya başlayıp bağırmaya başladım. Şansım oydu, orada da bir şey yapamazsam ölecektim. Ekipler sesimizi duydu ancak bayağı çabaladılar bizi çıkartmak için. Bizim yerimizi gece 24.00’te bulmuşlardı. Beni gece saat 02.00-03.00 gibi çıkardılar. Beni hastaneye götürdüler. Yarım saat sonra teyzem geldi ama annemi çıkartmaları bayağı uzun sürmüş. Ben enkazdan çıkarılırken ’Selâmünaleyküm’ dedim ve çıktıktan sonra annem ve teyzemin yerini tarif etmiştim. Enkaz altında bildiğim bütün duaları en az 10 kere okumuşumdur" dedi.
Halil Ulubey
