Çevresindeki kişilerce ‘Kırmızı Şapka’ lakabıyla tanınan Kartal, bu alışkanlığını memleketine geri dönünceye kadar sürdürmeyi düşünüyor. Erzincan’dan ayrıldığı günü anlatan Kartal, “Erzincan’dan 12 yaşında ayrıldım, göç ettik. Oradan çıkarken lokantada yemek yiyorduk. Yanımdaki arkadaşın şapkası kırmızıydı. Şapkasını aldıktan sonra devamlı kırmızı şapka taktım. 38 yıldır şerefle bu şapkayı taşıyorum. Ayrıldığım sırada köyü çok sevdiğim için içim yanıyordu, kırmızıyı da görünce taktım şapkayı ve çıktım. Ondan bu yana hiç çıkartmıyorum. 38 yıldan bu yana 118 kırmızı şapka kullanmışım, ama hiç birini saklayamadım” dedi.
ASKERDE İZİNLERİNDE BİLE KIRMIZI ŞAPKA TAKTIM
Eşi ve yakınlarının bu alışkanlığını yadırgamadığını ifade eden Kartal, “Eşimle tanıştığımda da şapka takıyordum. Hiç sormadılar ‘Neden takıyorsun?’ diye. Çocuklarım alışkın, hatta bütün mahalle halkı bana ‘Kırmızı Şapka’ der. Benim adımı nadir bilirler. Askerlikte de çarşı izinlerinde takardım. Hatta komutanım merak etmişti, ona da konuyu anlattım bir şey söylemedi” diye konuştu.
KÖYÜME DÖNERSEM ŞAPKAYI ÇIKARIRIM
Eskişehir’de boya, inşaat ve elektronik işleriyle, akşamları ise düğünlerde bağlama çalarak hayatını sürdüren Ali Ekber Kartal, “Bu şapkayı köyüme geri dönüp yerleşirsem çıkartırım. Şapkamı gün içerisinde sadece yatarken çıkartırım, başka türlü çıkartmam” şeklinde konuştu.
MADDİ DURUMLARDAN DOLAYI TERCAN’A DÖNEMİYOR
Maddi sıkıntılardan dolayı Tercan’a gidemediğini kaydeden Kartal, “Memlekete dönüşü çok istiyorum, ama maddi durumlardan dolayı dönemiyorum. Çocuklarıma da söylemiştim. ‘Gidemez, buralarda ölürsem beni buraya gömmeyin, Tercan’a götürüp oraya gömün’ diye. O zamana kadar şapkamı çıkartmam. Burada kalırsam kalır, gidersem çıkartırım, bir daha da takmam” ifadelerini kullandı.
TERCAN’IN FOTOĞRAFLARINI GÖRÜNCE DUYGULANIYORUM
Memleketinde şuan sadece ablasının yaşadığını, arkadaşları tarafından gönderilen fotoğrafları gördükçe duygulandığını aktaran Kartal, şöyle devam etti:
“Orada sadece ablam var, onunla da telefonda görüşüyoruz. Arkadaşlarım Tercan’ın fotoğraflarını gönderiyorlar. Çok merak ediyorum, inşallah giderim. Onları görünce çok efkarlanıyorum, içim doluyor, eski günler gözümün önünden geçiyor. Gidince eskisi gibi bulamazsam diye de korkuyorum. Böyle mi kalsa, acaba hiç gitmesem mi diye de düşünüyorum.”
